~Mirror House of Izabelle~

Entryนี้ จริงๆควรจะเขียนนานแล้ว ตั้งแต่เมื่อกลับจากสงกรานต์
แต่ก็ปล่อยให้เวลาล่วงผ่านมาอีกเดือนจนได้

เมื่อตอนสงกรานต์ ฉันได้แวะกลับไปหาเขาอีกครั้ง
เขาก็ยังคงเหมือนเขาคนนั้นในความทรงจำ.. ทั้งความเป็นผู้ใหญ่ ความเป็นสุภาพบุรุษ
เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่ฉันเหงาอยู่ตัวคนเดียว เขาก็ค่อยอยู่เคียงข้างและให้ความอบอุ่นแก่ฉันเสมอ
เมื่อตอนที่ฉันได้กลับบ้าน ฉันก็ยังคงคิดถึงเขา คิดเสมอว่า...สักวันฉันต้องกลับไปหาเขาให้ได้...

พอวันนั้นมาถึงจริงๆ....
เขายังคงเป็นสุภาพบุรุษที่ฉันรักคนเดิม.... แต่... เขาก็เปลี่ยนไป... เขาหยาบกระด้างกว่าเดิม.....
เขายังคงความอบอุ่นเหมือนเมื่อวันวาน แต่มันไม่ทำให้ชั้นอบอุ่นใจเหมือนเดิม....
เขาดูแลฉันอย่างดี... แต่พฤติกรรมของเขาเอง ทำให้ฉันรู้สึกว่าเป็นคนที่แปลกแยก....
ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว...

หรือตัวฉันเองที่เปลี่ยนไป?
เป็นเพราะฉันได้เห็นโลกในมุมมองที่กว้างมากขึ้นในหลายปีที่ผ่านมาหรือ?
เลยทำให้ฉันรู้สึกว่า เขาเปลี่ยนไปจากเดิม ไม่ใช่เขาที่ฉันหลงรักอีกต่อไป

กาลเวลาช่างโหดร้าย... ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป...

สุดท้าย ฉันก็ต้องบอกลาเขา...
ฉันคงไม่มีโอกาสไปหาเขาอีกแล้ว....
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง...
ถึงแม้เวลาจะผ่านไปแค่ไหน ฉันก็จะไม่ลืม...

ลาก่อน....
.
..
...
....
.....
ลอนดอน เมืองอันเป็นที่รักของฉัน....
.....

....

...

..

.

แฮ่~~!!!
โดนหลอกกันทั่วหน้าดีไหม เอิ้กๆ

สรุปง่ายๆ คือเมื่อสงกรานต์เรากลับไปเที่ยวลอนดอน ที่เราเคยเรียนอยู่เกือบ 2 ปี
วันแรกๆก็ขึ้นไปเที่ยวสก็อตแลนต์ก่อน(ไว้จะมาอัพรูปวันหลัง) พอวันหลังค่อยลงมาเที่ยว ช็อปในลอนดอน

ปรากฏว่า วันแรกที่เราเข้าไป ก็หลงทาง!!
บ้าบอ!! เป็นไปได้ยังไง! หลงทางในลอนดอนที่เมื่อก่อนหลับตาเดินยังกลับบ้านถูก!
กลาง Piccadilly Circus ที่เดินมันทุกบ่อยจนจำร้านได้เกือบหมดเนี่ยนะ
ยืนเคว้งอยู่กลางลานอยู่พักใหญ่ๆ จึงจำทาง จำตรอกซอกซอยได้...
เพราะกลางลานตรงนั้น ร้านค้าเปลี่ยนไปเยอะจนตั้งหลักไม่ถูก ยังดีที่จำตรอกและทิศได้เลยไปได้

เอาล่ะ นั้นมันเป็นความแค้นที่ตัวเองยืนงง
ต่อไปเราก็ไปชะโงกทัวร์ลอนดอนกัน~


ลอนดอน สัญลักษณ์ที่นึกออกก่อนใครเพื่อนก็ต้อง Big Ben และ London Tower และ London Eyes
ช่างมันเถอะ เห็นจนเบื่อแล้ว แต่เอาเป็นว่าเอารูปไปดูผ่านๆละกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไปเดินเล่นริมแม่น้ำThames

เอาล่ะ อาหาร!

คุรุ คุรุ วันแรก อาหารที่ชอบมากก็ Carifornia Roll ใส่เทมปุระ ข้าว แซลมอน และอาโวกาโด้เท่านั้น
แต่เทมปุระมันอร่อย หาที่ไหนกินไม่อร่อยเท่านี้เลยขอบอก

Four Seanson เป็ดย่างชื่อดัง
เนื้อเป็ดหวานนุ่ม หนังเป็ดกรอบอร่อย
น้ำราดรสชาติดี พร้อมข้าวสวยอร่อยมากๆ

 

วันแรกไปถึง Bayswater เจ้าดั้งเดิม

 

มารู้ทีหลังว่ามันไปเปิดสาขาที่ Soho กลางเมืองแล้ว เลยต้องไปกินอีกรอบให้หนำใจ

 

เอาล่ะหมดแล้ว ไว้วันหลังค่อยมาชะโงกทัวร์ต่อสก็อตแลนด์

ปล. รูปนาฬิกาข้างบน เป็นนาฬิกาแบบหน้าปัด 24 ชั่วโมง
นั้นคืออ่านว่าเวลาประมาณ 15.08 บ่ายสามกว่าๆ ไม่ใช่ประมาณ 2 ทุ่มนะเออ

เอ้า ใครโดนต้น Entryหลอก แล้วกำลังคิดหาคำปลอบไว้แล้ว มาบอกกันหน่อยสิ

เอาล่ะ เพื่อให้คำถาม ไม่ไปไกลกว่านี้ ขอตอบเลยดีกว่า

คำถามจากทางบ้านท่านแรก

Alloy Wheel Q: พี่เรียนจบจากที่ไหน ตอนนี้ทำงานอะไร บอกชื่อเล่นด้วยก็ดีนะ

A: มาทีสามคำถามเลยเชียวนะ อัลลอย จะให้เรียงตั้งแต่อนุบาลเลยดีไหม เผื่อจะได้รู้ว่าเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกันรึเปล่า หุๆๆ
ไม่ละ ขอบอกแค่ตรีละกัน จบจากธรรมศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สาขา ฟิสิกส์-อิเล็กทรอนิคส์จ๊ะ
ทำงานเป็นเบ๊เมเนเจอร์ ทำงานเกี่ยวกะงานพิมพ์และบรรจุภัณฑ์ ที่ทำจากกระดาษ อยู่แถวๆลาดพร้าวนะแหละ (สวนเศรษฐกิจพอเพียงก็อยู่นั้น) ส่วนชื่อเล่นก็ "เบลล์" นะจ๊ะ

 

naiamibios Q: ตอนนี้ใช้รถยี่ห้ออะไร รุ่นอะไรอยู่

A: ยังคันเดิมค่ะ Mitsubishi Lancer

 

~•GoldfishOu•~ Q: 1.ใช้ยาสีฟันยี้ห้ออะไร
2. ชอบทานอะไรเป็นอาหารเช้า
3. ถุงเท้าที่มีในบ้าน ส่วนน้อยเป็นสีอะไร

A: อะฮ่ะ ยาสีฟันก็ Salz ฮาบุค่ะ อาหารเช้าส่วนมากมักเป็นนมสดหรือนมเปรี้ยว กินคู่กะขนมปังหรือคุกกี้ที่หาได้ในเช้าวันนั้น (ถ้าหาไม่ได้ก็นมอย่างเดียว) ส่วนถุงเท้าไม่ค่อยได้ใส่ แต่ส่วนใหญ่เป็นสีเทากะสีดำค่ะ ส่วนน้อยที่ไม่มีเลยก็พวกลายๆหรือสีแสบๆ

 

ข่านเจ้าประจำ Q: - ถ้ามีรถคันต่อไปกะงบประมาณไว้เท่าไร ?
A: ไม่กะงบค่ะ แต่กะรุ่นไว้แล้วคือ Yaris คาดว่าจะถอยเดือนสองเดือนนี้

Q: สถานที่ที่อยากจะไปเที่ยวที่สุดตอนนี้ ?
A: อังกฤษค่ะ คิดถึงมากๆ ตั้งหน้าตั้งตารอสงกรานต์อยู่เนี่ยแหละ

Q: หากความรักไม่ใช่ความสำเร็จของชีวิตแล้ว เบล อยากจะให้อะไรเป็นความสำเร็จของตัวเองในอนาคต ?
A: สานงานของทางบ้านต่อได้ โดยไม่ล่มจมไปในรุ่นของเราอะค่ะ

Q: ความสมหวังจากคนอื่น กับ ความสมหวังจากตัวเอง อันไหนมีความสำคัญมากกว่ากันสำหรับ เบล ?
A: เบลเป็นคนเห็นแก่ตัวเล็กน้อยค่ะ ดังนั้นเบลหวังแค่ให้ตัวพอใจไว้ก่อน แล้วถ้าเหลือเวลาแล้วจะทำส่วนที่คนอื่นหวังไว้ให้นะค่ะ

Q: พอใจกับสิ่งที่ตัวเองได้เป็นในตอนนี้ไหม ?
A: ถ้าเป็นไปได้ ไดเอทอีกสักนิดคงจะพอล่ะค่ะ

 

~Trigger~ Q: อายุเท่าไหร่!!! /
oldpoem Q: น้ำหนักตัวมากที่สุดที่เคยก้าวขึ้นตาชั่งเท่าไหร่ ?
A: ความลับทำให้ผู้หญิงเป็นผู้หญิงอะค่ะ หุๆๆๆ (~~~~)

 

Bladeป๋าไร่แห้ว Q: เสป็คชายในฝันเป็นแบบไหน!!?
A: หน้าตาดี ฉลาด สูง เท่ห์ สุภาพและรวยค่ะ (ก็ต้องดูแลเบลตัวเล็กๆทั้งคนนิค่ะ)
แต่มันคงยากไปหน่อย ตอนนี้ขอแค่เป็นคนที่อยู่เคียงข้างเราเสมอ เป็นที่พึ่งพาของเบลได้ เพราะเบลดูแลได้แค่ตัวเองก็ไม่ค่อยจะไหวแล้วค่ะ และแน่นอนต้องไม่โง่ไปกว่าเบลด้วยอะค่ะ ไม่งั้นเบลคงกลั่นแกล้งเค้า จนชีวิตเค้าชีช้ำอยากผูกคอตายใต้ต้นสาระแนแน่นอนค่ะ หุๆๆ

 

พยูนนุก Q: Buffet ที่เคยไปกินมี ที่ไหนประทับใจที่สุด แล้วที่ไม่ประทับใจที่สุด
A: Buffet ที่Landmark เมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อน เพราะไปกะเพื่อนสนิทที่เคยเรียนมาด้วยกันอะ
ส่วนที่เลวร้ายที่สุดก็ Hot Pot ที่ไปกินเมื่อวันเกิดปีก่อน เพราะว่าไม่สบายค่ะ กินอาหารไม่รู้รสอย่างแรง แม้แต่วาซาบิก็เอามาเคี้ยวเล่นได้.... มันเลวร้ายมากเลยค่ะ...

Q: ร้านอาหารแบบไม่บุฟที่ไหนประทับใจที่สุด และที่เลวร้ายที่สุด
A: ประทับใจร้านที่ไปกะครอบครัวหรือคนสนิทค่ะ
ที่ไม่ประทับใจก็พวกต้องไปในงาน แวดล้อมด้วยคนที่ไม่สนิท ไม่ชอบเลยอ่ะ

Q: หนุ่มในฝัน กะ ในโลกมนุษย์ เป็นยังไง :P
A: แหม ถามมาทำนองเดียวกะป๋าข้างบนเลยนะค่ะ ขึ้นไปอ่านเอาละกัน

Q: อยากไปเที่ยวที่ไหนที่สุด
A: อันนี้ก็ตอบข่านไปแล้วค่ะ

Q: คิดยังไงกับการ "พักร้อน" และ "Bonus" :P!!
A: การมี Bonus ทำให้มีเงินไว้ใช้จ่ายช่วงพักร้อนค่ะ
แต่จริงๆ เบลอยากได้พักร้อนยาวๆ มากกว่า จะได้นอนเล่นเกมให้สะใจ

Q: อะไรที่ทำให้ ปฎิเสธ หนุ่มๆทั้งหลาย!!!
A: อะแหม ถามเหมือนเบลเป็นนักหักอกหนุ่มๆซะงั้นแหละ
จริงๆ ไม่ค่อยมีหนุ่มกล้ามาจีบเบลเท่าไรหรอกค่ะ ดังนั้นเบลเลยปฎิเสธไม่มากหรอก คิๆๆ
Edit: บ่นนักตอบเพิ่มก็ดะ
ก็หนุ่มๆที่มาจีบเบล มันดูพึ่งพาไม่ได้สักตัวนี่นา~

 

จีจี้ Q: เก็บหนังสือยังไง ที่บ้านมีหนังสือกี่เล่มแล้ว?
A: ไม่นับเล่มค่ะ เพราะนับไม่ไหว
โชคดีที่เบลพึ่งย้ายมาบ้านใหม่ได้สักปีกว่าๆนี่เอง แล้วบ้านนี้สร้างให้มีส่วนเก็บหนังสือได้มหาศาลพอสมควรค่ะ ตอนนี้เลยยังมีที่ยัดเหลือเยอะพอสมควร

ชับบี้ Q: สายตาสั้นหรือยาว, เท่าไรครับ
A: สั้นค่ะ ขวา-500 ซ้าย-325

ซีจจี้ Q: ถามน้ำหนักได้ไหม :P
A: ไม่ตอบ แต่อนุญาติให้มาหาคำตอบได้ด้วยการลองมาอุ้มเบลเองค่ะ (~~~~)

พี่เท่ห์ดันไบ Q: - ยังเล่นการ์ดอยู่ไหมครับ ถ้าไม่ แล้วอยากจะกลับมาเล่นไหม
A: แหะๆๆ ทำงาน 6 วันจันทร์ถึงศุกร์ หมดแรงเล่นอะจ๊ะ
ไอ้อยากก็อยากหรอก อย่างมากคงนัดไปดราฟสักครั้งนานทีปีทีหน หรือไปงานพรีรีริสใหญ่อะไรทำนองนั้น

Q: ถ้าอยากกินเค้กที่อร่อยที่สุดในกรุงเทพ ไปร้านไหน
A: ถ้าจำไม่ผิดก็โรงแรมนารายล่ะมั้ง(ต้องไปถามอีกที) ล่าสุดพ่อซื้อมาให้กิน อร่อยลืมอ้วนเลย แต่มันนอกเส้นทางไปนิด คงนานๆได้กินที

Q: ถ้ามีของอร่อยสุดๆมาวางตรงหน้า จะเลือกทำสิ่งใดก่อน ระหว่าง กินให้หมดอย่างรวดเร็ว / ค่อยๆกินให้หมด / กินบางส่วน เก็บไว้กินวันหลังบางส่วน / รอไว้กินโอกาสพิเศษ หรืออื่นๆ
A: ของอร่อยต้องสร้างบรรยากาศ (แปะป้ายห้องห้ามใครรบกวน) แล้วละเลียดกินอย่างสบายอารมณ์สิจ๊ะ

ryusei Q: ดองฟิคไว้กี่เรื่อง
A: ด้วยความสัตย์จริง ไม่มีสักเรื่องที่ค้างไว้ให้ท่านผู้อ่านคาใจค่ะ (นอนตายตาหลับได้แน่)
จะมีก็แต่พวกที่พล้อตเป็นเรื่องยาวไว้ แต่ชิงสุกก่อนบ่ม ด้วยการตัดมาทำเรื่องสั้นอะค่ะ

ตาแก่ขี้เหงา Q: ตอนนี้ยังอยากได้แฟนแก้เหงาอยู่ไหม? ถ้าตอนนี้ยัง แล้วคิดว่าจะหาได้ไหม?
A: เบลไม่เคยคิดอยากหาแฟนเพื่อแก้เหงาค่ะ
ถ้าจะมี เบลจะหาเพื่อเป็นคู่ใจคู่คิดของเราถาวรไปเลยมากกว่า เพื่อแก้เหงาอย่างเดียวมันเปลืองแรงและเปลืองหัวใจนะค่ะ เบลไม่ได้ว่างงานขนาดนั้น
ส่วนจะหาไหมนิ คิดว่าถ้าคู่แล้วคงไม่แคล้วกันหรอกค่ะ

 

จบแล้วละค่ะ หวังว่าเราคงรู้จักกันมากขึ้นนะค่ะ

 

รูปแถมท้าย จากสวนเศรษฐกิจพอเพียงค่ะ