เศรษฐกิจพอเพียง
posted on 27 Sep 2007 20:55 by ellebazi in enoughผ่านมาเกือบสองเดือนแล้ว
ตั้งแต่เราย้ายที่ทำงาน จากสาขาใหญ่มาสาขาย่อย
หลายๆอย่างเปลี่ยนแปลงไปเยอะเลย
ไอ้โหวงๆเหวงๆ มันก็เหวงอยู่ เพราะจากสาขาใหญ่ที่มีคนงานเกือบพัน มาเหลือแค่ไม่ถึงร้อย
เทคโนโลยีก็ต่างกันเยอะ ฝั่งนู้นเค้ามีครบเกืบอทุกอย่าง ไม่ถึงกะทันสมัย แต่ก็เรียกว่ามีเทคโนฯพอใช้อยู่
มาฝั่งนี้ สิ่งที่ทันสมัยที่สุด คือคอมหนึ่งเครื่องไว้ตอบอีเมล พิมพ์เอกสาร อีกสองเครื่องเป็นดอสไว้ตัดสต๊อคกะทำใบออกบิล.......
แต่มีอยู่อย่างที่ทางนี้กินขาด
ความเรียบง่าย ธรรมชาติและ อุดมสมบูรณ์
สาขาใหญ่อยู่บางนา สาขาย่อยอยู่ลาดพร้าว เกือบๆใจกลางเมืองเลยทีเดียว
แต่ไอ้ใจกลางเมืองเนี่ยแหละ มีสวนผักผลไม้
เล็กไหม? ไม่รู้ ลองฟังชนิดเท่าที่จำได้ละกันน่ะ...
มะม่วง มะยม มะขาม มะละกอ มะกอก มะเฟือง มะไฟ กระท้อน น้อยหน่า ทับทิม ขนุน กล้วย แก้วมังกร....
มะเขือเทศ มะเขือยาว มะเขือเปาะ มะนาว บวบ ผักบุ้ง ผักกระเฉด กระถิน แตงกวา กระเพรา พริกขี้หนู พริกชี้ฟ้า....
ปลาสลิด.......
อันหลัง ไม่ได้ล้อเล่น คูข้างแปลงมันใหญ่พอควร เลยเอาปลาสลิดมาปล่อยเลี้ยงไว้
พึ่งจะเคยเห็นปลาสลิดตัวเป็นๆก็คราวนี้แหละ มีหัวด้วย..... แถมก็ออกสีขาวกว่าที่เห็นตามตลาดเยอะเลย
แปลกใจอย่างแรง ไว้คราวหน้าจะถ่ายรูปมาให้ดู
ผักผลไม้ เรียกได้ว่าบางอย่างกินทั้งปีก็ไม่หมด
บางอย่างบางพันธุ์ออกหมด อีกพันธุ์ก็ออกต่อ เช่นมะม่วงกะกล้วย
คนไม่เยอะ เวลากล้วยออกทีเป็นเครือๆ แจกๆกันไป กินกันสบาย
ก็ไอ้แต่ละอย่างที่ว่า ไม่ได้ปลูกอย่างละต้นนะสิ.......
ไม่ถึงกับอร่อยเท่าชาวสวนแท้ๆปลูก แต่ก็มีกินตลอด
มาปลูก มาเก็บกินกันได้ แต่ห้ามเอาไปขายต่อเท่านั้นเอง
เมื่อเดือนก่อน มีแม้แต่ ข้าวโพด!
ฟังไม่ผิด ข้าวโพดกลางกรุงเนี่ยแหละ
แต่ตัดไปแล้ว มันติดฝักไม่ค่อยได้ โดนฝนชะหมด
ถ้าคนงานว่างๆกันกว่านี้
สงสัยเค้าคงจะ ดำนา ปลูกข้าว ให้กินเป็นแน่....
ตกเย็นก็เข้าสวน เลือกเก็บไปกินกันตามแต่สะดวก
ใครชอบน้ำพริก ส้มตำ นี่สบาย เครื่องปรุงเกือบครบ
ดังนั้นไอ้การย้ายมาสาขานี้เหงาไหมนะรึ ไม่หรอก สบายใจดีกว่ากันเยอะเลย
คุมคนไม่มาก อำนาจก็มีพอตัวกว่าเดิม หน้าที่ความรับผิดชอบก็เป็นหลักเป็นฐานดี
เดินเล่นในสวนตอนเย็นเลิกงาน แล้วก็นึก
ไอ้เศรษฐกิจพอเพียง มันคงเป็นอย่างงี้นี่เอง.... :)
ปล. เซวีน่าเล่ม 4 ได้มาครอบครองแล้ว เสียใจและเสียดายอย่างสุดซึ้งที่เป็นเล่มสุดท้าย T_T
