ความทรงจำในวัยเด็ก

posted on 11 Mar 2011 23:05 by ellebazi
ไม่ได้เขียนบล็อกมานาน วันนี้จู่ๆ ก็คิดอยากเขียนขึ้นมา
 
บางทีเคยมีคนถามบ้างเหมือนกันว่า จำตอนเด็กๆ ได้ไหม จำญาติคนนั้น คนนี้ได้ไหม
 
ซึ่งก็จำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่ก็พอรู้ตัวว่า ความทรงจำตัวเอง จำได้ไกลพอสมควร
 
ลองมาดูตัวอย่างความทรงจำในสมัยเด็กที่สุดของเราดูไหม?
 
 
- สมัยเตรียมอนุบาล เลิกเรียนแล้วเบื่อที่ญาติๆ (รวมราวๆ เป็นสิบได้) เวียนกันมารับหน้าโรงเรียนเป็น "โขยง" อยากกลับบ้านเองบ้าง......
ใช่แล้ว เราจำความ และจำทางกลับบ้านได้ตั้งแต่เตรียมอนุบาล ซึ่งก็คงราวๆ 2 ขวบ
และบ้านก็ไม่ได้ไกลนัก แต่รู้สึกรำคาญตัวเองเล็กๆ ที่ได้รับการดูแลที่ดีเกินไป
เฮ้..... เดี๋ยวสิ... มันความคิดเด็กแน่รึว่ะ....  แก่แดดชะมัด.... Foot in mouth
 
- อนุบาล จำได้ว่ามีเพื่อนร่วมชั้นเป็นตุ๊ด
ใช่... เด็กผู้ชายพูดค่ะขา ดีดดิ้น ทำตัวเหมือนเด็กหญิง ฯลฯ
ซึ่งไม่เคยรู้สึกว่าแปลกตรงไหน อย่างกับว่าเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ตั้งแต่เด็ก
ตั้งแต่นั้นมาจนถึงทุกวันนี้ จะกระเทย หรือตุ๊ด ก็ไม่เคยมองว่าเป็นเรื่องแปลกสักนิดเดียว
บางคนก็ดูน่าเอ็นดูดีออก Cool
 
- อนุบาล2  พ่อให้กลับรถตู้ของทางโรงเรียน สมัครให้เรียบร้อย แต่พ่อเอาบัตรสำหรับยืนยันกับคนขับรถไปด้วย คนขับรถตู้เลยไม่ให้ขึ้น ร้องห่มร้องไห้จนครูพาไปฝากให้คนรถอีกคัน และแน่นอนบอกทางคนขับรถจนสามารถพาไปส่งบ้านได้
นี่คือความเจ็บแค้นในวัยเด็กที่จำได้แม่นยำที่สุด และเรียนรู้มาตั้งแต่ตอนนั้นเองว่า
"ผู้ใหญ่ใช่ว่าจะถูกเสมอ"
 
- ก็ยังอนุบาลอยู่ ใช้คำว่า "ขอบใจ" กับพี่ในรถตู้ที่ให้ขนม พี่เลยสอนว่าผิด กับคนอายุมากกว่าต้องใช้ขอบคุณต่างหาก ส่วนขอบใจใช้กับคนอายุน้อยกว่าหรือเพื่อน
เป็นครั้งแรกที่จำได้ว่า มีคนสั่งสอนเรื่องที่ควรจำ และมีประโยชน์ นอกจากที่ครู หรือพ่อแม่
แถมเป็นคนแปลกหน้าที่รู้จักกันแค่บนรถตู้กลับจากโรงเรียนเท่านั้น
ใช่แล้ว หลังจากเรื่องเมื่อคราวก่อน เราก็เลยนั่งรถตู้ของพี่คนขับคนนี้มาตลอด
โดยไม่ต้องถือบัตรยืนยันตัว หรืออะไรอีกเลย
 
 
และมีความจำประปรายที่จำช่วงอายุไม่ได้ เช่น
- ไปเยี่ยมคุณปู่ ที่แยกกันอยู่ต่างจังหวัด ซึ่งตลอดชีวิตได้เจอแค่ครั้งเดียว
แต่พอมาถามพ่อกับแม่ที่หลังว่า ช่วงเวลาไหนกลับบอกว่า ตอนนั้นยังเล็กมาก ราวขวบเดียวเท่านั้นนะ
เลยโดนถามกลับว่า จำได้จริงรึ?
หือ? แล้วคนแก่ๆ ที่บ้านอยู่ไกลๆ มีกระถังดอกไม้หน้าบ้านเยอะๆ นั่นมันใครล่ะ? Laughing
- เห็นคนซ่อมหลังคาบ้าน (หลังเก่า)
เมื่อย้อนกลับไปถามพ่อก็บอกว่า หลังคาบ้านนั้นไม่เคยซ่อมนี่นา มีแต่ตอนสร้าง....
แล้วก็สร้างตอนเรายังไม่เกิดไม่ใช่หรือ?
อืมม อันนี้สับสนใครความจำของใครสักคน แต่จำได้ว่าอยู่กอดขาพ่ออยู่น่ะ?
ความจำตอนเป็นวิญญาณเด็กรึไงกัน Sealed
 
 
เป็นที่สังเกตว่า ตั้งแต่เด็กมา เป็นคนที่จำความที่เหตุการณ์ ส่วนเรื่องชื่อคน หน้าคน จะจำอะไรไม่ค่อยชัดเจนนัก และก็เป็นมาถึงตอนนี้ด้วยแหะ
 
ก็เป็นความทรงจำตอนเด็กๆ ขำๆ ช่วงนึงที่ยังจำได้ไม่ลืม
เพื่อนๆ ล่ะ? ความทรงจำในช่วงแรกสุดในชีวิต คืออะไร? 

Comment

Comment:

Tweet

You are a very good blogger...

#9 By Buying Violins (58.8.62.234) on 2012-01-07 13:46

ความทรงจำที่ผมจำได้สนิทใจส่วนใหญ่เรื่องไม่ดีทั้งนั้นเลย...- -"ฮ่าๆๆ

confused smile

#8 By I am DangerousFox on 2011-03-30 14:45

ความทรงจำแรกตอนประมาณสองขวบได้
จำว่าตื่นมาแล้วเดินลงมากินข้าว
นั่นคือ แรกสุดเลย นึกอะไรก่อนหน้านี้ไม่ออกแต่ภาพนี้ชัดเจนมาก
จำได้แม้แต่เสื้อและกางเกงที่ใส่(ไม่ได้ใส่กกน.ด้วยนะ)

แล้วก็ไปนอสเซอรี่ เจอรูปปั้นเสือขอร้องไห้กลับบ้านsad smile

#7 By cg on 2011-03-12 09:24

เป็นเหมือนกันเลยค่ะท่านเบล

จำคนไม่ค่อยได้=w=

#6 By BambamMaiTem on 2011-03-12 08:11

ลืมหมดแล้ว ทั้งๆที่น่าจะเจออะไรเยอะแยะเพราะเป็นช่วงย้ายมาไทยใหม่ๆ

#5 By Shih-Hwa J. Tenkaminari on 2011-03-12 00:51

ความทรงจำในอดีตสมัยอนุบาล ประถม มีเยอะแยะมากมายเลยทีเดียว แต่จะให้เล่านี่บางเรื่องเล่าไม่ออกเลยเพราะมันออกจะน่าอายไปหน่อย มานั่งนึกๆดู เราทำไปได้เนอะ ฮะๆๆๆ

#4 By Saito Hajime on 2011-03-12 00:36

จำอะไรไม่ได้เลย... *-*

#3 By Little Lamb on 2011-03-12 00:35

คือตอนอนุบาลจำได้แค่เล่นกับเพื่อน กินนม นอน
อ่อ แล้วก้อตอนเด็กๆจะกลัวสิงโตกะเสียงฟ้าร้อง
นอกนั้นจำไม่ได้ - -

#2 By iTOY on 2011-03-12 00:05

ความทรงจำแรกที่จำได้เหรอตอนก่อนอนุบาลอีกนะ มันคือการที่ผมตกน้ำแฮะ จำไม่ได้แล้วว่าเพราะอะไรที่จำได้คืออยู่ที่บ้านพักชายทะเลแล้วก็ตกลงไปในทะเลจากตรงทางเดินลงทะเลที่บ้านพักชายทะเลนั่นแหละ (สถานที่แน่นอนจำไม่ได้เท่าไหร่)แล้วก็ตะกายขึ้นมาได้เอง

ความทรงจำต่อมาคือตอนย้ายบ้านจำได้แค่ตอนที่เข้ามาในบ้านแล้วนอกนั้นความจำตั้งแต่ขึ้นจากน้ำได้จนถึงมาถึงบ้านใหม่จำอะไรไม่ได้เลยละ

#1 By Jammaster X on 2011-03-12 00:01